Eğitim Projeleri  ) 

Sanal Müze Ofisi  


Konferanslar  

Seminerler / Paneller  

Resim Yapmayı Öğreniyorum  

Resim Yaptırmayı Öğreniyorum  

  • Projeye Katılan Öğrencilerin Değerlendirmeleri


  • 60 Yıl 60 Sanatçı
    Hande Özdilim - Y.T.Ü. Sanat ve Tasarım Fakültesi Sanat Yönetimi


    20. yüzyıl aşırılıklar, karşıtlıklar ve karışıklıklar yüzyılıydı. "60 Yıl 60 Sanatçı" sergisi, böyle bir dönemin içinden geçmiş ve böylesi bir sürecin yarattığı alanlardaki yaralarını sarmaya ve kapitalizmin kuralları içinde gelişmeye çalışan bir ülkenin, sanat alanındaki pratiklerini bize sunmaya çalışan bir sergi niteliğine sahiptir.

    "60 Yıl 60 Sanatçı" sergisi, doğum tarihleri 1950 ve 1978 arasında değişen 60 sanatçının resim, heykel, fotograf, dijital baskı, video ile görüntü ve ses yerleştirme gibi, anlatım dili ve malzeme açısından farklı 60 eserinden oluşuyor.

    Serginin, 2002 Bilişim ve Kitap fuarıyla aynı mekanda ve zamanda gerçekleşmesi, farklı bir izleyici kitlesiyle, sergideki kültürel ve sanatsal birikimlerin paylaşılmasına olanak tanıdı. Bu bağlamda, "60 Yıl 60 Sanatçı" sergisi için deneysel bir yaklaşıma hizmet ettiğini söyleyebiliriz.

    Fuar süresince, sergi kapsamında, farklı yaş grubundan ve eğitim seviyesinden izleyicilere, temel sanat kavramları, sanatçılar ve sanat yapıtları hakkında bilgilendirme, sanatçı söyleşileri ve rehber eşliğinde okul gezileri gibi etkinlikler yapıldı.

    "60 Yıl 60 Sanatçı" sergisi, özellikle video projeksiyon ve mekan düzenlemeleri gibi çalışmalara açıkcası, çağdaş sanatın getirdiği yeni anlatım biçimlerine yabancı bir izleyici potansiyeline sahipti. 20. Yüzyıldaki sanatsal ve kültürel süreci bire bir yaşayamamış ve modern sanat geçmişi çok zayıf bir toplum oluşumuzun bir sonucu olarak, izleyici yapıtla karşı karşıya geldiğinde farklı sorular ve tepkilerle karşılaşıldı. Bu sanatçı-yapıt sonrasında, bazı izleyiciler, öğrenme isteğiyle sorular sorarken öte tarafta, bu yöndeki eğitim eksikliğini agresif diyebileceğimiz tavırlarla bastırmaya çalışan bir izleyici grubu vardı. Bu durum yöneltilen sorular doğrultusunda açıklığa kavuşturulabilir. Örneğin Selda Asal'ın "Son Sahne" adlı görsel işitsel yerleştirmesinde farklı yaş gruplarından insanların ortak tepkileri vardı. Dört tarafı kapalı, bir kenarı siyah perdelerle kapatılmış bu mekan düzenlemesine ilk olarak perdeyi aralayarak bakıyorlar, içeri girebilecekleri söylendiği zaman içeriye giriyorlardı. Bilgi etiketlerini genelde hatırlatmadan okuyan yoktu. Sorulan sorular genelde, yukarıda da bahsettiğim, 20. Yüzyıl kültür ve sanat ortamı konusundaki eksikliğimizi doğrular nitelikteydi. Genellikle mekan düzenlemelerinde, mekanı deneyimlemeden ne anlattığına dair sorularla sıklıkla karşılaştık. Bunun yanında bazı işlere çok ilginç yorumlar da geldi. Denizhan Özer'in "Pentagon'la Aynı Düzlemde" adlı çalışmasındaki kebap şişlerine, özel okuldan eğitim programına gelen küçük bir öğrencinin "suchi" benzetmesi yapması, genelde herkeste kebapçı, ocak başı gibi çağrışımlar yapmıştı bu düzenleme, farklı bir durumdu. Aslında bu deneyimlerin, anlamlandırma ya da algılama sürecindeki etkisini ve her bireyin deneyimleri sonucunda aynı çalışmayı ne kadar farklı noktalara taşıyabileceğini gösterir.



    Yenilikler & Öneriler Benim Koleksiyonum Beş Bölgeli Büyütme Uluslararası Sanat-Linkleri Sanatçı Atölyeleri Üyelik

    Anasayfa | Koleksiyonlar | Sergiler | Araştırarak Öğrenmek | Etkinlikler | Araştırma Kaynakları | Sanatçı Sayfaları
    Paneller | Bilgi & Haber | Site Haritası